Oparła się ciężko o stół, pochylając zmęczone ramiona. Helva nie przeszkadzała jej, widząc, że próbuje zebrać myśli. Wiesz, Helva, im bardziej zbliżałam się do świątyni, tym wyraźniej czułam emanujące zewsząd przygnębienie. Dawało się niemal dotknąć stwierdziła i westchnęła z goryczą. A ja się w nim zatapiałam. Dopóki nie dotarł do mnie ten twój song dylanowski. Popatrzyła z podziwem. Aż włosy mi się zjeżyły na karku. Ostatni akord trafił mnie prosto tutaj. Obrazowo uderzyła się pięścią w żołądek. Thorn oddałby duszę diabłu, żeby móc kiedyś ułożyć tak mocnego Dylana. Jej ramionami wstrząsnął spazm. Okropna była ta mumia! Zamknęła oczy i wzdrygnęła się. Po chwili potrząsnęła mocno głową, starając się pozbyć tej wizji

(Reklama: pierścionki )